نگاهی ساده به یکی از موانع پنهان ارتباطات
تا حالا برای شما پیش امده به محض اینکه کسی جواب پیام شمارا نداده از او ناراحت شده باشید درباره اش قضاوت بکنید؟
تا حالا شده برای یک مسئله ای که واقعیت نداشته مدام فکرتون رو درگیرش کرده باشید؟
بدون اینکه واقعیت را پرسیده باشید احساس و افکار خودتان را پیش بگیرید اینکه نکند از دست من ناراحته ؟نکنه من اشتباهی ازم سرزده … و هزاران فکری که پیش شما می ایند تا بلاخره یک جواب ته دل شمارا محکم کند مغز برای اینکه ابهام رو تجربه نکنه مسیر راحت تر و سریع تری برای تصمیم گیری انتخاب میکنه، قضاوت کردن کار طبیعی مغز هست به طوری که پژوهش ها نشون داده اند ،ما به طور طبیعی درطول روز شش هزار و دویصت فکر به ذهمان می اید مغزما برای بقا و تصمیم گیری دائما محیط خودش را ارزیابی میکنه.
این افکار مارو با خودشان میبرند تاجایی که سر از ناامیدی در میاوریم و به خودمان می اییم می بینیم رابطه های زیادی را از داده ایم درحالی که واقعیت ان چیزی که ما فکرش را میکردیم نبوده درواقع ما تنها یک واقعیت را دیده ایم اما بقیه مسیر را با قضاوت کردن ذهن پیش برده ایم قضاوت کردن یعنی قبل از اینکه از همه واقعیت باخبرشویم و به شناخت کامل برسیم درباره فرد نتیجه گیری کنیم و برداشت های ذهنی خود را جای واقعیت بزاریم
اگر این قضاوت هارا تشخیص ندهید معمولا رفتاردیگران را شخصی برداشت میکنیدو ممکن است افکار مزاحمی شمارا احاطه کنند و بجای پرسیدن ذهن خوانی کنید .
چند روز پیش یکی از عزیزان من درحالی که از موضوعی که من نکرده بودم ناراحت بود، سوال کرد( این سوال یک نمونه بارز قضاوت هست )« چرا رفتی سر این کار؟» این درحالی بود که طرف مقابل از کار من اصلا خبر نداشت جالب تر از همه این بود که بجای اینکه ازم بپرسه ایا تو این کار را کرده ای با سوال چرا این کار را کرده سر صحبت را باز کرد و این اصلا برای من خوشایند نبود چرا که بدون اینکه حقیقت را از من پرسیده باشد در ذهن اش قضاوت کرده بود گاهی اوقات مشکل ما ادم ها چیزی نیست که انها گفته اند و انجام داده اند چیزی است که ما درباره رفتار انها در ذهنمان ساخته ایم .
و لازم است بین محکوم کردن ادم ها و ارزیابی موقعیت تفاوت قائل باشیم
ما هرگز نمی توانیم جلوی قضاوت های ذهنی خودمان را بگیریم چرا که همان طورکه توضیح داده شد کار طبیعی مغز هست اما ما معمولا دونوع قضاوت داریم : قضاوت سالم – قضاوت ناسالم
قضاوت سالم یعنی ابتدا مشاهده کنیم ان چیزی که مربوط به واقعیت میشود وبعد درباره ان سوال کنیم این پرسش ها می تواند مواردی که برای ما هنوز گنگ مانده را روشن کنند پس به انها به عنوان کلید رمز گشایی موضوعات خود نگاه کنید بعد از پرسش لازم است دوباره مسیر را ارزیابی کنید اما قضاوت ناسالم یعنی بعد از گذشت یک اتفاق ذهنمان درگیر تفسیر های خودساخته شود و بعد با احساسات خود به این مسیر دامن بزند این احساسا از جمله داشتن ترس ، غم ، ناامیدی ، شادی می شود بعد از این ما با توجه به تفسیر های ذهنی و احساساتی که تجربه کرده ایم واکنش نشان میدهیم این واکنش ها از انجایی که مسیر راستی ازمایی را به درستی طی نکرده است احتمالا خطاهای زیادی دارد .
اما چطور می شود قضاوت های سالم را جایگزین قضاوت های ناسالم کنیم؟
تکنیک سه مرحله ای :
1. توقف :
به خودتان کمی مکث بدهید و ذهن خود را از دور تماشا کنید ببینید درگیر چه نوع قضاوتی شده است؟
کمی به فضای ذهنی خود اشنا شوید معمولا مشغول چه نوع افکار می شود؟
2. تفکیک:
ان چیزی که حدس میزنید را با چیزی که واقعا وجود دارد تفکیک کنید اینطوری شما موقع ارزیابی راحت تصمیم گیری خواهید کرد
3. سوال : تا می توانید وضعیت ذهن را به شکل درستی از ابهام خارج کنید به خودتان بگویید بهترین اتفاق ممکن چیست؟ معمولی ترین حالت چطور؟ ایا بدترین حالت برای قضاوت کردن هم وجود دارد .
شما حالا با داشتن این تکینک ها بعد از هر موضوعی در زندگی یکی مسیر یادگیری سالم برای خودتان تشکیل داده اید.
مولف و گرداورند:
مطهره پورمحمد